İzlemeyen ya da duymayan kalmamıştır. Bursa’nın iki önemli karakterini Sınıf Başkanı ve o başkanın yardımcısı, hatta Beyaz Şov’da da onları gördük. Havva Mutlu ve Gizem Bera Yüksel bu isimleri akılda tutmayacaksınız, tutamayacaksınız. Çünkü siz onları hep Sınıf Başkanı ve yardımcısı olarak bileceksiniz, belki de unutacaksınız tez zamanda, sizin için komik bir öğe olarak kalacaklar. Bende isimlerini unutacağım ama bir şeyi unutmayacağım ağlamalarını ve o haykırışlarını.
Benim yüreğimi sızlatmadı, ne ayakkabısının yırtık olması, ne arkadaşları için yaptıkları fedakârlıklar bunların hiç biri benim yüreğimi sızlatmadı. Aklımda şu kaldı. Bir kere yıllar boyu uyuz olduğum evet uyuz olduğum, aman hocam, canım hocam diyerek yalakalık yapan öğrenci profilinin birer temsilcileri onlar benim gözümde, evet böyle görüyorum. Kendilerini şimdiden çok önemli gören 2 çocuk ve bunlar gibi kendilerini sınıfta öğretmen yerine koyup gereksiz sivrilikler yapan öğrenciler geliyor aklıma, hiç de ne aklıymışlar demiyorum. Onları da televizyon denilen sistem kullandı ve bir gün unutacak bir tek kendileri bir zamanlar biz Beyaz Şov’da şov yapmıştık diyecekler. Hayatı da sadece ders gören öğrenciler bunlar. Belki de o kadar güzel ağlamalarının ne kadar iyi rol olduğunu anlayan yönetmenler tutup onlara rol verecekler. Bu iki afacan bence bencilliğin, işgüzarlığın ve hocaya yaranmanın temsilcisi. Bu kadar küçük yaşta öğrencilere bu kadar yüklenmek doğru mu bana göre pek doğru değil, ama birde geçmişe bakınca benim öğrenciliğimde de bu tip öğrenciler vardı ve onlarla yaşıtken bile anlamıyordum bu tip öğrencileri.